تبلیغات
رهگذر - خصوصی شدن مدارس آری یا خیر؟
 

تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :

 
 
نویسنده : علی
تاریخ : سه شنبه 22 اردیبهشت 1394
نظرات
مسئله خصوصی سازی ،مسئله ایست که سالهاست بحث های زیادی را متوجه خود کرده است. صرف نظر از منافع یا مضرات خصوصی سازی و اینکه در چه مواردی لازم است و یا لازم نیست ، بحث تازه ای که در مورد خصوصی سازی مطرح است خصوصی سازی آموزش است. دولت برای کم کردن هزینه های قصد واگذاری آموزش به بخش خصوصی را دارد. سوال هایی که در این رابطه می توان مطرح کرد، با خصوصی سازی آموزش ،تکلیف اقشار کم درآمد چه می شود؟ آیا با اینکار ،خطر نفوذ فرهنگ غربی در آموزش بیشتر نمی شود؟
آموزش یکی از پر اهمیت ترین مسائل در هر کشوری است.برای نمونه ما به اهمیت آموزش و نقش آن در پیشرفت ژاپن اشاره می کنیم. (توجه داشته باشید که آموزش ابتدایی در ژاپن دولتی و رایگان می باشد).

در دهه‌های اخیر دستاوردها و پیشرفت‌های شگرف ژاپن موجب حیرت و حسرت جهانیان شده است. به‌طوری‌که بسیاری از پژوهشگران راز موفقیت و توفیق ژاپنی‌ها را در فرهنگ آموزش و پرورش آن جستجو می‌کنند.در این نوشتار که نویسنده (از کارشناسان پژوهشگاه آموزش و پرورش است) طی چندین سال به مطالعه و مشاهده سرزمین آفتاب تابان (ژاپن) پرداخته، درسهایی از فرهنگ آموزش و مدارس ژاپنی‌ها را به صورت خلاصه ارائه کرده، که تقدیم می‌شود:‎

پژوهش‌های انجام شده در خصوص فرهنگ آموزش و فرهنگ مدارس ژاپنی‌ها، اعجاب جهانیان را برانگیخته است. به‌طوری‌که در چندین آزمون بین‌المللی ، آموزش و پرورش ژاپن جزو کشورهای برتر جهان بوده است، همچنین مطالعات تطبیقی آموزش و پرورش نشان می‌دهد که آموزش و پرورش عمومی به ویژه دوره ابتدایی از کیفیت بسیار بالایی برخوردار است . «اَزرا ووگل» (استاد دانشگاه‌هاروارد) که حدود ۲۰ سال در آنجا به مطالعه مشغول بوده می‌نویسد: من از موفقیت‌های ژاپن طی دو دهه اخیر شگفت زده شده بودم، از خودم می‌پرسیدم چرا ژاپن، بی آنکه منابع طبیعی داشته باشد، تا این حد در حل مشکلاتی که برای جامعه آمریکا ناگشوده مانده موفق بوده است؟! اما به راستی راز موفقیت ژاپن در چیست و کدام ویژگی باعث شده تا بسیاری از آگاهان، قرن بیست و یکم را قرن ژاپن بدانند و آن را کشور شماره یك بشناسند؟‏‎‎



نظام آموزشی ابتدایی در ژاپن‎ ‎

مدارس ابتدایی در ژاپن بسیار جالب و دیدنی هستند، ساختار و نظام آموزش ابتدایی ژاپن به پرورش شخصیت کودک در این دوره بسیار توجه دارند. فضای فیزیکی مدارس ابتدایی بسیار مجهز و درخور توجه هست، بطوری‌که اکثر مدارس ابتدایی در ژاپن استخر دارند و فضای فیزیکی بسیار تمیز و با طراوت هستند. اما چرا مدارس ابتدائی؟



اکثر پژوهشگران آموزش و پرورش ژاپن، مدارس ابتدایی ژاپن را بسیار سرزنده، بزرگ، جالب و جذاب توصیف کرده‌اند، برای مثال «کومینگر» می‌گوید‎: مدارس ابتدایی، گل سرسبد آموزش و پرورش ژاپن هستند. ژاپن در مقایسه با ایالات متحده آمریکا، سهم بیشتری از تولید ناخالص ملی خود را در مقاطع ۱۲ سال تحصیلی (ابتدایی تا دبیرستان) و مقدار کم تری از آن را در آموزش دانشگاهی خویش، هزینه می‌کند‏‎.

‎در طول بیش از یکصد سال، رهبران و دولتمردان ژاپنی به دوره آموزش ابتدایی به عنوان محوری سرنوشت ساز در توسعه ملی، نظر داشتند، چنانکه آری نوری، موری (معمار مدرنیزاسیون ژاپن) در سال ۱۸۸۵ می‌نویسد:‎

‏۹۹‏‎ ‎درصد دانش‌آموزان دوره ابتدایی در ژاپن در مدارس ابتدایی دولتی، در محل اقامت خود درس می‌خوانند در این دوره تحصیلات، آموزش رایگان است و فرزندان تمام ساکنان محل، اجازه ثبت نام دارند (لوئیس ترجمه افشین منش و ایلبگی طاهر،۵،۱۳۸۵‏‎).

‎در ژاپن ۹۰ درصد دانش آموزان، کلاس دوازدهم را با موفقیت پشت سر می‌گذرانند (این نسبت در آمریکا ۷۳ درصد و در اروپا ۵۰ درصد است) [رولن و بیورک ۱۹۹۸، ترجمه رعیتی دماوندی، ۱۳ـ۱۳۸۳]‎

ویژگی‌های فرهنگ مدارس در ژاپن‎ ‎
‏۱ـ اهمیت بسیار زیاد مردم و دولت ژاپن به آموزش و پرورش (دولت ژاپن بیشترین سهم از تولید ناخالص ملی را صرف دوره‌های آموزش پیش دبستانی و ابتدایی می‌کند‎).
‎‏۲ـ تأكید بر کارگروهی (تیمی) ـ (ووگل ۱۹۷۹، لوئیس ۱۹۹۵، سرکارآرانی ۱۳۸۱، بختیاری ۱۳۸۷‏‎).
۳ـ ‎انعطاف فکری و نوپذیری نوسازی اعجاز‌آمیز ژاپن(ووگل ۱۹۷۹‏‎).
‎‏۴ـ نظام آموزشی کارآمد ـ کیفیت بالای آموزش (هرمان کان‎).
۵ـ ‎پشتکار، صبر و حوصله، انضباط درونی.
‏۶ـ ‎احترام به دیگران.
‏۷ـ ‎روح همکاری دسته جمعی.
۸ـ ‎انضباط و شوق به کار.
‏‏‎۹ـ ‎ثبات.
‏۱۰ـ ‎شوق یادگیری.
‏۱۱ـ ‎اخلاق کار و تلاش.
‏۱۲ـ ‎در زمینه مدیریت، ژاپنی‌ها به رهبری جمعی گرایش دارند.
‏۱۳ـ ‎تأكید بر جنبه کاربردی آموزش.
‏۱۴ـ ‎شیوه آموزش عملگرا، تأكید بر آزمایش و پژوهش.
‏۱۵ـ ‎دانش‌آموزان در کارهای مدرسه مشارکت فعال دارند (تعاون، همراهی گروهی‎).
‎‏۱۶ـ ‎مدرسه در ژاپن محل زندگی دانش آموزان است.
‏۱۷ـ ‎در مدارس سعی در بالابردن «اعتماد به نفس» فراگیران (دانش‌آموزان) است.
‏۱۸ـ ‎مدارس ژاپنی تلاش برای رشد خلاقیت، رشد روحیه کارگروهی می‌کنند.
‏۱۹ـ ‎بازی‌های آزاد در مدارس مورد توجه است.
‏۲۰ـ ‎مدارس ژاپنی ـ بچه‌ها را برای زندگی در جامعه تربیت می‌کند.
‏۲۱ـ ‎پرورش حس اعتماد به نفس.
‏۲۲ـ ‎شکوفایی خلاقیت.
‏۲۳ـ ‎مشارکت و درگیرکردن بچه‌ها به صورت عملی.
‏۲۴ـ ‎پرورش حس مسئولیت‌پذیری.
‏۲۵ـ ‎تأكید بر رفاقت بین دانش‌آموزان به جای رقابت.
‏۲۶ـ ‎تأكید بر دوستی و همکاری بین بچه‌ها.
‏۲۷ـ ‎همکاری در نظافت مدرسه.
‏۲۸ـ ‎همکاری بسیار نزدیک خانواده (اولیاء) با مدرسه.
‏۲۹ـ ‎تأكید بر دوستی و رفاقت در مدارس (لوئیس ۱۹۸۵‏‎).
‎‏۳۰ـ ‎توجه به خودفرمانی یا خود مدیریتی (لوئیس‎).
‎‏۳۱ـ ‎تأكید بررشد اجتماعی(بنجامین ۱۹۹۷)، سهم زیادی از آموزش در ژاپن به زندگی اجتماعی و رشد اجتماعی می‌پردازد.‏
‏۳۲ـ ‎ایجاد فرصت‌های مساوی برای همگان.
‏۳۳ـ ‎آموزش تمامی کودکان با یک روش.‏
‏۳۴ـ ‎معلمان مربی‌اند نه مستبد (معلم در نقش‌هادی و راهنما‎).
‎‏۳۵ـ ‎در مدارس ژاپن تفریح و شادی ضروری است.
‏۳۶ـ‎‏ با تفریح و شادی دانش آموزان را وارد به مشارکت و همکاری می‌کنند.
‏۳۷ـ ‎در ژاپن كلاس‌ها به گروه‌های کوچک تقسیم می‌شود.
‏۳۸ـ ‎ژاپنی‌ها کوشیده‌اند شادی و لذت را به فرایند یادگیری بیامیزند.
‏۳۹ـ ‎در كلاس‌های درسی ژاپن تعارض و دشمنی بین معلم و شاگرد وجود ندارد.
‏۴۰ـ‏‎ ‎هیچ دانش‌آموزی در ابتدایی مردود نمی‌شود ـ هیچ دانش آموزی از مشارکت در فعالیت‌ها منع نمی‌شود (بنجامین ۱۹۹۷)‏‎.

‎ژاپنی‌ها اعتقاد دارند تجربه، تأثیر بلند مدت در رشد دارد لذا برای پرورش افراد تجارب مهم هستند.‏

‎* ‎برنامه درسی ملی در بردارنده راهکارهایی برای فعالیتهای غیردرسی دانش آموزان است (برنامه نظافت مدرسه) از آنجا که در مدارس ژاپنی، سرایداری وجود ندارد، پاکیزه نگه داشتن كلاس‌ها، راهروها یا سرویس‌های بهداشتی و زمین‌های بازی بر عهده دانش آموزان است‏‎.

‎نگارنده که خود به مشاهده از مدارس ژاپن پرداخته، بسیاری از دانش آموزان ابتدایی و پیش دبستانی را در حال نظافت کلاس و مدرسه دیده است. در یکی از مدارس ابتدایی در کیوتو و یک مرکز پیش دبستانی در توکیو شاهد دستمال کشیدن بچه‌ها در راهرو و کلاس بوده است‎.‎به زعم برخی پژوهشگران (لوئیس، سرکار آرانی، دوای و دیگران) در مدارس ژاپن آموزش قلب و اندیشه بچه‌ها مدنظر است. پژوهش لوئیس (۱۹۹۵)، نشانگر تجلی فرهنگ ژاپنی در فرآیند آموزش و یادگیری در مدارس ژاپن است، و در مدارس ژاپن به صورت حیرت انگیزی آموزش و یادگیری در قالب سناریوهای فرهنگی مدیریت می‌شود و آموزش و پرورش ژاپن فرهنگی و مبتنی بر فرهنگ ژاپنی است‎.

‎آموزش و پرورش ژاپن با همه محاسنی که می‌تواند برای ما آموزنده باشد و از آن درس گرفت ولی در دهه‌های اخیر با مشکلاتی هم مواجه بوده است که منجر به تفکر و تعقل صاحبنظران علوم تربیتی ژاپنی شده است از جمله اذیت و آزار دانش‌آموزان کمی انگیزه آنان را برای دوست نداشتن ادامه تحصیل (پرفسور نقی زاده) و همچنین عدم توجه به فردیت در ژاپن و توجه به کار گروهی و تیمی و كم توجهی به خواسته‌های فردی موجب مشکلاتی شده است، که درخور توجه است‏‎.‎ویژگی مهم فضای فرهنگی مدارس ژاپن (در دوره ابتدایی) سرزندگی، شلوغی، شادابی، شادی و جار و جنجال کلاس است. معلمان ژاپنی بر خلاف همکاران خود در سایر کشورها تلاشی برای سکوت و بی‌حرکت نگه داشتن دانش‌آموزان خود نمی‌کنند. از آنجا که دانش آموز مجاز است با بغل دستی خود صحبت کند، برای تراشیدن مدادش از جا بلند شود یا پرده‌ها را بکشد. این قبیل کارها، اختلال در نظم کلاس بشمار نمی‌رود. بنابراین نظم و انضباط تحمیلی نیست و در نتیجه كلاس‌ها نیز شلوغ و پر جار و جنجال است و این امر از نظر معلمان، بی اشکال است‎.

‎ژاپنی‌ها تمدن و فرهنگ کهن خود را با دانش نوین در آمیختند و فرهنگ کهن را دور نینداختند. حاصل این آمیزش بسیار اثربخش بود و فرهنگ ژاپن شکوفا شد. همچنین ویژگی‌هایی همچون پشتکار، صبر و حوصله، انضباط درونی، حساسیت و احترام به دیگران، تأكید بر کارگروهی (تیمی) در موفقیت آنها سهم داشته، ولی «ووگل» معتقد است: پیشرفت ژاپنی‌ها بیشتر دستاوردهای ساختارهای سازمانی، سیاستگذاری و برنامه‌ریزی درست آنهاست. شاید بتوان گفت «مدیریت ژاپنی» که زبانزد جهانیان است در این توفیق سهم بسزایی داشته است‎.‎بسیاری از پژوهشگران علل توفیق ژاپن را به نظام آموزش و پرورش کارآ، با کیفیت و سرمایه گذاری زیاد روی پرورش منابع انسانی، سختکوشی و وفاداری افراد به سازمان‌هایی که در آن کار می‌کنند، احساس تعهد در جهت رشد و پیشرفت، فداکاری و آمادگی برای اصلاح نارسائی‌ها و اشتباهات خود، سازماندهی و مدیریت بسیار خوب و کارساز نسبت می‌دهند (هرمن کان). همچنین برخی اندیشمندان می‌گویند: مردم ژاپن به آموزش و پروردن منابع انسانی خود بسیار توجه و تأكید دارند (طوسی، ۱۳۸۴)، برخی دیگر پژوهشگران هم جهش ژاپن را ناشی از ویژگی‌های فرهنگی خاص ژاپنی‌ها می‌دانند و برخی نویسندگان توانائی‌های ژاپنی‌ها را برای «کار گروهی» کلید موفقیت آنها می‌دانند‎.
( بر گرفته از سایت الف)

با این وجود آیا نگرانی از خصوصی شدن مدارس و به تبع آن نگرانی در مورد عواقب آن به جا نمی باشد؟!

می توانید دیدگاه خود را بنویسید
ameblo.jp شنبه 23 اردیبهشت 1396 08:45 ق.ظ
Hurrah, that's what I was exploring for, what a information! existing here at this blog,
thanks admin of this web site.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
 
 
بسـم الله الرحـمن الرحیـم
در بیابان این دنیای گذران به دنبال کشتی نجات باشیم و تمسخر این مردمان قوم نوحی(ع) ما را از سیل قیامت غافل نکند که دیگر متولد نخواهیم شد.

علی